ขออภัยที่หายไปนานคะ... เพิ่งส่งรายงานไปเมื่อกี้นี้เอง แล้วก็ไปนั่งดูเคียวคาระ มาโอ ซีซั่นสาม (เรื่องนี้เดี๋ยวจะมาตามกรี๊ดต่ออีกทีหนึ่งนะคะ) คอนยู กับ ยูแรม กับ ชินเคน โอ้ยยย เลือกไม่ถูก......

เมื่อกี้เพิ่งเห็นบลอคท่านพีปลา เกี่ยวกับเทียบเชิญไปงาน ACHO MEETING ครั้งที่ 7 โอ้ มายก็อด....ทำไมต้องเป็นตอนที่อยู่ญี่ปุ่นด้วย แง้ๆๆๆๆ.... แต่ปลายปีอาจจะกลับไป ไม่แน่อาจได้ไปร่วมค่า....ยังไงท่านไหนที่จะไปอย่าลืมตามไปอ่านเทียบเชิญที่บลอคท่านพี่ด้วยนะคะ

คิดอีกที ล่าสุดปี 2001 ใช่หรือเปล่าคะ? นานมากแล้วนะนั่น... จำได้สมัยก่อนเป็น ACHO ปลายสาย (ต่างจังหวัด) (ฮาๆ) ไม่ได้มามีตติ้งกับเค้า แต่ว่าได้อ่านนิยาย และ การ์ตูน บวกกับ A.M. ที่ยังใช้ Xerox อยู่ ก็เป็นความทรงจำดีๆ ที่สวยงามมากเลยคะ.... อยากไปจัง....

เอาล่ะคะ นอกเรื่องๆ กลับเข้ามาที่งาน Comike ต่อคะ

ตอนที่หนึ่งอ่านได้ที่นี่ http://arthy.exteen.com/20080821/comike-74-in-tokyo

ลูมินเอ๋ย คนเยอะจริงๆ จนพี่คิดแล้วคิดอีกว่า ทำไมเค้าบอกว่ามีแค่แสนห้า หรือ สามแสน

ดูยังไงก็วันละสามแสน รวมกันก็เฉียดล้านแล้วนา.... (หรือตาเราคาดผิดหว่า)

ท่านทามะ หัวคนเยอะไปหมดเลยล่ะคะ....

(ต่อ)

ชอบบรรดาเหล่าสตาฟฟ์ของงานนี้มาก ใส่เสื้อสีเขียวสด เดินทั่วไปหมด

ชอบคำพูดที่ตะโกนเหมือนจะให้กำลังใจและเป็นห่วงผู้เข้าแถว (แต่ช่วยอะไรไม่ได้)

เช่น "มีใครจะเป็นลมบ้างไหมคร้าบบบบบ"

      "ถ้าจะเป็นลม ช่วยบอกด้วยนะครับว่าจะเป็นลม"

     "ขอร้องละคร้าบบบ อย่าล้มก่อนเป็นลมนะคร้าบบบบบ"

     "คนที่อยู่ข้างๆ ใครดูท่าไม่ดี ตะโกนขึ้นมาเลยนะคร้าบบ ดูท่าจะแย่แล้ววววววว ตะโกนเลยนะคร้าบบบ!!"

ท่ามกลางแดนเปรี้ยงๆ ทำงานแข็งขันจริงๆ สตาฟฟ์งานนี้

โชคดีหน่อยที่ตี้เตรียมน้ำไป (แต่ก็ขวดเดียว ต้องประหยัดหน่อย เพราะมาคนเดียว หลุดออกแถวไป เดี๋ยวกลับมาแล้วเค้าไม่ให้เข้า) 

งานนี้ห้ามกางร่มนะคะ ฝนตกก็ต้องใส่เสื้อกันฝนเท่านั้น แต่วันนั้นอากาศร้อน 37.5 แดดแผดเผามากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สิ่งที่ช่วยตี้ได้ก็คือ สิ่งที่ติดอยู่ในกระเป๋า (เห็นคนอื่นเค้ามีสเปรย์ฉีดแล้วเย็นบ้าง ผ้าเช็ดตัวบ้าง เรามีแค่กระดาษทิชชู่ กระซิกๆๆ ) ก็คือ!!!!!!!!!!!!!!!!!!! "จูป้าจุ๊บ" เจ้าคะ

ได้รับมาจากพี่ที่รู้จักกันเมื่อสามอาทิตย์ก่อน ยังไม่ได้กิน รสมะนาวชื่นใจ

ช่วยชีวิตได้จริงๆ ขอบคุณนะคะ คุณพี่

 รอมาได้หนึ่งชั่วโมงกว่าๆ ในที่สุดๆๆ ก็เริ่มเลี้ยวขวามาเห็นตึกโตเกียวบิ๊กไซด์อยู่ตรงหน้า ใจเริ่มเต้นตึกตักๆ

ผ้าเช็ดตัวช่วยชีวิตของสองหนุ่มข้างหน้า

คนรอต่อแถวขึ้นบันได

สรุปคือใช้เวลาไปเกือบสองชั่วโมงเพื่อเดินเข้า แต่ยังไม่ทันจะเข้าฮอลล์ก็โดนไอ้นี้ดักเสียก่อน

แคตตาลอคงานเล่มตีหัวคนตายได้ ราคาสองพันเยน

ต่อแถวต่อๆ

เนื่องจากคนญี่ปุ่นมีการทำร้ายคนโดยการถือมีดเข้าไปแทง โดนฆ่าคนแบบไม่มีจุดหมายเป็นพิเศษ หลายเคส ยิ่งกรณีที่เกิดที่อากิบะ เป็นเคสใหญ่ การมีป้ายเดือนขอตรวจสัมภาระจึงจัดการอย่างเข้มงวด (ได้ข่าวว่าคราวนี้มีโดนจับไปหนึ่ง วันเดียวกับที่ตี้ไป ไม่รู้ไปทำอะไร )

แคตตาลอคเล่มบักเอิ๊บ (ใช้แทนดัมเบลได้) หน้าปกเป็นสาวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก ข้างในมีรายละเอียดและภาพประกอบจากแต่ละเซอร์เคิล เลือกได้เลยว่าจะเอาร้านไหน เรื่องอะไร

ทุกคนแห่เข้าไปในฮอลล์ ข้างนอกจึงมีแต่ที่ต่อแถวอยู่ ฝั่งโน้น... มีตึกตะวันออก กับตะวันตก

งานมีสามวัน วันแรกและวันที่สองเป็นวันสำหรับผู้หญิงเป็นหลัก ผู้ชายเป็นวันที่สาม  แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีของสำหรับชายหนุ่มเลย  

น้ำราคาพันเยน (เพราะเป็นรูปการ์ตูน )น้ำคอมิกเกะ

โลลิซร้าา....

ขนมจากโอโตเมะโร้ดก็มานะคะ

ตอนนั้นไข้เริ่มขึ้นแล้ว หัวเริ่มปวดตุ๊บๆ เข้าฮอลล์ตะวันออกก่อนแล้วกัน

บรรยากาศ คนๆๆๆ แบ่งเป็น ฮอล์ตะวันออกและตะวันตก 1-6

ตะวันออกสำหรับวันที่ตี้ไป 1-2-3 เน้น โดจินเฉพาะเรื่อง เช่น รีบอร์น Bleach, etc.... รีบอร์นเยอะมากๆๆๆๆๆๆๆๆ

ตะวันออก 4-5-6 ทั้งคุโระชิทสีจิ เลิฟเลส ฯลฯ อีกมายมายค่า

ตะวันตก 1-2-3 เป็นดารา J-rock, j-pop ดราม่า หนัง มากมาย

ตะวันตก 4-5-6 เป็นฝ่ายผู้ผลิต (อนุญาตให้เปิดเป็นปีที่สามกระมังคะ เมื่อก่อนเค้าจะเอาแค่คนทำโดจินไม่ร่วมฝ่ายผู้ผลิตแต่เดี๋ยวนี้เริ่มเปิดกว้างมากขึ้น)

แต่ละฮอลล์กว้างเหมือนเมืองทองธานี

สารพัดโด และการต่อแถวที่หฤโหด สิ่งทีทำเห็นแต่ละคนทำคือเปิดแคตตาลอค เช็ค ต่อแถว ซื้อ

หางแถวของแถวที่ขายดีเกือบทุกแถวทำเป็นระบบมาก คือ มีป้ายหางแถว คนท้ายแถวและคนต่อแถวจะรู้คิวดี คนใหม่มาต่อก็จะบอก "คาวาริมัสสส" แปลว่า "เปลี่ยนกันนะคะ" (เสียดายคนเยอะเค้าห้ามหยุด ถ่ายมาแล้วเบลอเพียบ)

โคปิกกับสกรีนโทนและแท๊บเล็ตลดราคา  คนเลือกกัน

ไม่ได้ถ่ายรูปมาแต่ตี้แอบไปคุยกับคนที่แผนกอินเตอร์เนชั่นแนล เค้าใจดีสุดๆ เลยคะ เป็นคนญี่ปุ่นพูดเยอรมัน อังกฤษ ญี่ปุ่นได้ สุดยอด....... ช่วยกันเต็มที่ เนื่องจากต้องเข้าไปถามเกี่ยวกับว่างานนี้คนเข้าร่วมส่วนใหญ่เป็นใคร จะหาวายเจอได้ตรงไหน (จริงๆ ในแคตตาลอคก็มีแหละคะ แต่ต้องถามเพื่อเป็นส่วนนึงของการวิจัย) คุยไปเม้าท์ไป มีทีวีอินเดียเข้ามาถ่ายทำรายการด้วย

เม้าท์เสร็จเกิดหิว เลยเดี๋ยวค่อยไปซื้อก็ได้ (ข้อมูลก็ได้แล้ว) แต่หารู้ไม่คิดผิดมหันต์ .....อาหารกลางวันเป็น อุนากิ เทมปุระด้ง... (รสชาติเฉยๆ ) ถุงที่เห็นไกลๆ คือถุงคอมิกเกะ

ดูถุงนี้กันแบบใกล้ๆ ใบใหญ่

ใบเล็ก

และความคิด(ที่ไม่ควรเอาอย่าง) คือ ไปกินข้าวก่อนแล้วค่อยกลับมาซื้อ ก็ทำให้ต้องสำนึก.....

กับ "ขายหมด" แล้วคะ........ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ไหนจะรีบอร์นที่อยากได้ ไหนจะคุโระชิทสีจิ ไหนจะแก้วน้ำน้องชิเอล ไหนจะเลิฟเลส ไหนจะ..... อ๊ากกกก

คิดผิดจนวันตาย ครั้งหน้าจะไปรอตั้งแต่หกโมงเช้า แล้วเข้างานไปซื้ออย่างเดียวเลยคะ

จากนั้นยังไม่พอ....เห็นคนหิ้วถุงด้านล่างนี้เดินไปมาแล้วใจมันหวิว..... (ถุงใหญ่มากเลยค่า) ต้องไปซื้อ

ตี้ก็ไปต่อซื้อถุงรีบอร์นใช้เวลาไปอีกเกือบชั่วโมงครึ่ง....(แถวยาวซ้อนสองชั้นไปถึงนอกฮอลล์)

ถุงที่อยากได้มาก (เป็นโซ่) หมดก่อนถึงตอนตี้ซื้อเพียงแค่หนึ่งแถว.... กรี๊ดดดด ช้านต่อมาครึ่งชั่วโมง (ไม่ได้ถ่ายรูปมาด้วยง่าเสียดาย)

แต่ของที่ได้มาก็ไม่ทำให้ผิดหวังคะ ถุงนั้นข้างในมีผ้าเช็ดหน้ากับโดจินหนึ่งเล่ม (สามารถใส่เพิ่มได้) ใบใหญ่เชียว งามมมมมม

โดจินค่า

จากนั้นเดินมาได้รับพัดฟรีหลังซื้อนิยาย (จริงๆ แจกฟรีถึงแม้จะไม่ซื้อก็ได้คะ แต่ภาพประกอบอย่างงามอดใจไม่ไหว)

ที่สัญลักษณ์ตัวนี้จำเป็นมาก.... อิอิ R-18

รอบนี้ไม่ได้ถ่ายคอสเลย เพราะหลังจากนั้นเป็นไข้ เบลอสนิทคะ(เพิ่งโดนหามเข้าโรงพยาบาลไปเมื่อสองสามเดือนก่อนเลยต้องระวังสุขภาพนิด) .... ขออภัยมากๆ เลยคะ ขอเอาแฟชั่นถุงมากมายก่ายกองมาฝากแทน

ชอบงานนี้อีกอย่างเพราะเค้ามีขายเซตถุงนี่แหละคะ

เบลอ

สำหรับผู้ชายเยอะมาก

กรี๊ดๆๆ มีของพวกเราบ้างแล้ว

และก็กลับไปเป็นของฝ่ายชายเช่นเคย.... (เสียดายไม่ได้ถ่ายถุงโซ่กับถุงคุโรชิทสีจิ)

คอสมีได้ถ่ายอันเดียว

สรุปว่า การไปครั้งแรกนี้เสียตังค์ไม่เยอะเท่าไหร่ (เพราะมัวแต่ไปถามที่แผนกต่างประเทศ เม้าท์เล่นกันอยู่ บวกไข้ขึ้นหมดแรง) บวกกับตั้งใจไว้แต่ต้นว่า เน้นวิจัยเป็นหลัก.... (แล้วที่เขียนมาข้างบนทั้งหมดมันวิจัยตรงไหนฟระ)

อีกอย่าง การไปงานคอมิกเกะ ควรซื้อแคตตาลอคไว้ล่วงหน้า แล้วเช็คจากในเนตก่อนไปจะดีกว่าคะ เพราะว่า แต่ละคนวันขายของไม่เหมือนกัน ตี้โชคดีไปวันแรกมีการ์ตูนที่ชอบอยู่วันนี้เกือบหมด ถ้าไปวันที่สองจะเป็นอีกเซท ส่วนวันที่สามจะเน้นงานออริจินอลกับพวก JUNE  ไปถึงให้เช้า แล้วซื้อๆๆๆๆ อีกอย่าง ควรเตรียมเครื่องมือกันแดด กันร้อนให้เรียบร้อย SPF500 ก็เอาไปอยู่คะขอบอก.....

ปัญหาอีกอย่างคือขากลับคะ ปริมาณคนมาก็มหาศาล ตอนกลับก็กลับพร้อมกันอีก

ถ้าเป็นเมืองไทย ตี้นั่งแท๊กซี่กลับไปแล้ว แต่อยู่ที่นี่มีหวังหมดกันเงินเดือนนี้...

มีสามทางเลือก รถไฟ (หันไปดูแถว) เออะ.....(ด้านบน)

รถเมล์ (หันไปดูคน) เออะ... (ด้านล่าง)

เอาว่ะ ลองพึ่ง "เรือ" ดู

เออะ..... เรือก็เต็ม.........และไม่ให้ขึ้นเพิ่มแล้ว

สุดท้ายกลับมาตายรังขึ้นรถไฟ (รอรถไฟอีกสี่สิบห้านาที แถวยาวเหยียด) อยากขึ้นลำนั้น......

 แต่ถือถุง ANGELICA ใบใหญ่ขึ้นรถไฟแบบไม่อาย... แต่พอกลับมาแถวชิบุย่า คนมองตาม บางคนก็พูดว่า "รีบอร์นไง รีบอร์น" หุหุ.... คนญี่ปุ่นส่วนใหญ่เก็บใส่กระเป๋าใบโตเพราะเขิล บังเอิญตี้เป็นพวกไม่ซีเรียสคะ (ฮา)

ยอมรับว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีมากเลยคะ ได้เห็นนักเขียนนั่งวาดรูปกัน ฝีมือสุดยอดดดด คิดถึงบรรยากาศงานการ์ตูนที่เมืองไทย ไม่ได้ไปมากี่ปีแล้วนะ

จำงานโอเล่ได้ที่เดอะมอลล์บางกะปิ ตอนนั้นยังทำนิยายเย็บแม็คอยู่เลย....

บ้านเราเองสักวันหนึ่งอาจจะได้จัดงานใหญ่โตมโหฬารมีคนมาร่วมมากกว่าสามหมื่นห้าพันบูธอย่างนี้บ้างก็ได้นะคะ .... สักวันหนึ่ง....

จบการรายงานแต่เพียงเท่านี้ค่า....

edit @ 29 Aug 2008 01:49:03 by Arthy