2007/Sep/18

Original Novel : Capella ตอนที่9

----------- เรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับ Boy's love ชายรักชาย หากท่านใดไม่ชอบเรื่องราวเหล่านี้กรุณากดกากบาทที่มุมขวาบนแล้วปิดตาไปนะคะ -------------

**** ลิขสิทธิ์ของนิยายชิ้นนี้ถือเป็นสิทธิ์ขาดของผู้แต่ง ห้ามนำไป copy paste แปะ ปรับปรุง ตัดต่อ เพิ่มเติม หรือกระทำการใดๆ ก็ตามก่อนจะได้รับอนุญาตจากผู้เขียนก่อนนะคะ ****

+++++++ เข้ามาอัพตอนตีสอง หรือ ตีสี่เมืองญี่ปุ่น... วันนี้ออกไปข้างนอกมาคะ ขออภัยที่เข้ามาช้า +++++++

อ่านตอนที่8 ได้ที่นี่>> http://arthy.exteen.com/20070916/novel-capella-8

อ่านตอนที่7 ได้ที่นี่>> http://arthy.exteen.com/20070913/novel-capella-7

อ่านตอนที่6 ได้ที่นี่>> http://arthy.exteen.com/20070912/novel-capella-6

อ่านตอนที่5 ได้ที่นี่>> http://arthy.exteen.com/20070912/novel-capella-5

อ่านตอนที่4 ได้ที่นี่>> http://arthy.exteen.com/20070911/novel-capella-4

อ่านตอนที่3 ได้ที่นี่>> http://arthy.exteen.com/20051031/novel-capella-3

อ่านตอนที่2 ได้ที่นี่>> http://arthy.exteen.com/20051003/novel-capella-2

อ่านตอนที่ 1ได้ที่นี่>> http://arthy.exteen.com/20050902/capella-1



ช่วงเสี้ยวเวลาหนึ่งของการถูกองครักษ์หนุ่มเชิญขึ้นบนยูนิคอร์นสีเงิน คาเพลนั่งลงบนหลังของสัตว์เวทย์อย่างสบายๆ ก่อนที่ผู้ควบคุมอย่างมาเทสจะกระโดดตามขึ้นมา องครักษ์หนุ่มใช้แขนอันแข็งแกร่งทั้งสองข้างโอบนายของตนไว้เพื่อป้องกันความผิดพลาดที่อาจจะเกิดขึ้นกับผู้เป็นนาย ซึ่งคาเพลเองก็ไม่ได้รู้สึกแปลกอะไรกับการกระทำขององครักษ์ของตน หากแต่มีความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้นภายในใจของบุรุษในคราบนักพรตแห่งพรีเทีย วงแขนที่โอบกอดเขาอยู่ในขณะนี้แตกต่างกับหัตถ์แข็งแกร่งของวาณิชจอมปลอมแห่งคาเซียเมื่อครู่นัก เพราะเหตุใดกันนะที่ทำให้รู้สึกแตกต่างถึงเพียงนี้ แต่ยังไม่ทันที่คาเพลจะได้คำตอบในห้วงความคิดของตน สัตว์เวทย์ของมาเทสก็มาถึงบริเวณหลังของมังกรซึ่งเป็นเวลาเดียวกันกับพวกของวาณิชแห่งคาเซียทั้งเจ็ดที่มาถึงพอดี สำหรับคาเพลนั้นความเร็วนี้ทำให้ตกตะลึงไปได้ชั่วขณะหนึ่ง แต่ก็ทำให้ค่อนข้างจะดีใจอยู่ไม่น้อย สิ่งนี้อาจหมายถึงการคาดการณ์ตำแหน่งที่แท้จริงซึ่งอีกฝ่ายปิดบังไว้ไม่น่าจะพลาดผิดไป

การเดินทางด้วยมังกรนั้นจำเป็นจะต้องมีผู้ควบคุมเช่นเดียวกับการควบคุมบังเหียนของรถม้า มาเทสองครักษ์หนุ่ม ซึ่งดูเหมือนจะเป็นผู้เดียวที่สามารถควบคุมสัตว์เวทย์ได้ในขณะนี้จึงจำเป็นต้องเป็นผู้ที่รับหน้าที่นี้ไป แม้จะรู้สึกไม่สบายใจเท่าใดนักที่จะต้องละทิ้งนายของตนไว้เพียงลำพังในราชรถที่อีกฝ่ายอาจเป็นถึงรัชทายาทแห่งคาเซีย หากแต่ทางเลือกไม่มีมากนัก หลังจากเตรียมการเดินทางเรียบร้อยแล้ว องครักษ์หนุ่มจึงขอตัวออกไปควบคุมรถมังกรเพื่อเดินทางกลับไปยังตัวเมืองพรีเทีย

ภายในตัวราชรถบนหลังมังกรนั้น ความกว้างทำให้ร่างของยาลาสสามารถนอนเหยียดยาวได้อย่างสบายล้อมรอบด้วยผู้ติดตามทั้งหกที่คอยเฝ้าดูอาการตามคำสั่งของเดเลียสทางมุมขวาของราชรถเลยมาถึงบริเวณใจกลาง ในขณะที่ฝ่ายเจ้านายทั้งสองนั่งอยู่บริเวณมุมซ้ายของราชรถ เสียงปีกของมังกรตัดฝ่าอากาศดังอื้ออึง ราชรถที่ถูกประดิษฐ์ขึ้นนั้นไม่ได้โคลงเคลงอย่างที่คาดไว้ ซึ่งสิ่งนี้ทำให้เดเลียส วาณิชหนุ่มประหลาดใจพอสมควรทีเดียว

ไม่โคลงเคลงอย่างที่คิดแปลกจริง พรีเทียช่างเป็นเมืองที่น่าศึกษายิ่งนัก เดเลียสเอ่ยกับฝ่ายนักพรตหนุ่มแห่งพรีเทีย

เรื่องเพียงเท่านี้ไม่น่าประหลาดใจแม้เพียงนิด เมื่อครู่พวกเจ้าทุกคนก็ดูตกใจเมื่อได้ยินเสียงของมังกร ทั้งๆ ที่มันไม่น่าจะต้องตกใจถึงเพียงนั้น คาเพลเอ่ยถามหลังจากสังเกตท่าทีของอีกฝ่ายเมื่อครู่

นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ข้าเห็นมังกร เดเลียสเอ่ยขึ้น

เจ้าคงล้อข้าเล่นอย่างแน่นอน เดเลียส เจ้าเป็นวาณิช แต่ไม่เคยเห็นมังกรเป็นไปได้เช่นไร พรีเทียของเรา จริงอยู่แม้สัตว์เวทย์โดยทั่วไปจะไม่สามารถใช้ได้เมื่อออกไปจากเขตแดนแห่งแคว้นพรีเทีย เว้นแต่สัตว์เวทย์ของราชวงศ์หรือวงศ์นักรบที่มีพลังสูงและได้รับการอนุญาตจากทวยเทพเท่านั้น แต่ว่าเจ้าเป็นวาณิชการค้าขายริมชายแดนเจ้าไม่เคยพบเห็นมังกรในพรีเทียจะเป็นไปได้เช่นไร ภายในใจของนักพรตหนุ่มคาเพลครุ่นคิดถึงสาเหตุที่อีกฝ่ายแสดงทีท่าตกใจจนเกินจริงของรัชทายาทแห่งคาเซียในคราบของวาณิชหนุ่ม นี่คงไม่ใช่ครั้งแรกที่อีกฝ่ายเข้ามาสืบข่าวในพรีเทีย หากแต่หนุ่มรูปงามตัดสินใจนิ่งไว้เพื่อดูท่าทีของอีกฝ่ายต่อ

เปล่าเลย แต่ก่อนนั้น ข้าทำการค้าขายอยู่บริเวณชายแดนของลาเดีย และคาเซีย การมาค้าขายในพรีเทียนั้น ครั้งนี้เป็นครั้งแรก เดเลียสเปรยขึ้น

ถึงกระนั้นก็เถอะ เจ้าจะบอกข้าว่า ชั่วชีวิตนี้เจ้าไม่เคยเห็นมังกรรึ คาเพลซักอีกฝ่ายต่ออย่างไม่หยุดยั้ง

ใช่ หากเป็นภาพเขียน หรือ เรื่องเล่าปรัมปราเกี่ยวกับดินแดนพรีเทียนั้น ข้าคงพอเคยได้ยินมาอยู่บ้าง แต่การเห็นมังกรมีชีวิตนั้นเป็นครั้งแรกของข้าจริงๆ เดเลียสยังคงย้ำถึงความรู้สึกของตน แม้คำตอบนั้นจะไม่เป็นที่พอใจของอีกฝ่ายนัก แต่เมื่อวาณิชหนุ่มแห่งคาเซียยืนยันหนักแน่น นักพรตหนุ่มจึงหยุดการซักถาม ระหว่างนั้นเอง เสียงโวยวายจากทางซ้ายของรถมังกรก็ดังขึ้น

เกิดอะไรขึ้น วาณิชหนุ่มแห่งคาเซียถามไปยังคนของตน

ท่านเดเลียส อาการของท่านยาลาสแปลกไปครับ เสียงรายงานจากเรย์ หนึ่งในผู้ได้รับมอบหมายให้ดูแลยาลาส ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น เดเลียสรีบตรงไปยังร่างของยาลาสที่นอนอยู่ เกศาสั้นสีน้ำเงินเข้มนั้นเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อ บาดแผลที่ต้องศรของมาเทสเมื่อราตรีก่อนนั้นยังคงมีโลหิตสีดำไหลซึมออกมาอยู่ตลอดเวลา หากแต่ลมหายใจรวยระรินที่เคยเป็นสภาพของยาลาส คนสนิทของวาณิชหนุ่มเดเลียสนับตั้งแต่ต้องศรนั้น กลับเปลี่ยนเป็นลมหายใจติดขัด ร่างกายกำยำของเขาเกร็งขึ้นเป็นระยะๆ ท่ามกลางความเป็นห่วงของผู้ดูแลทั้งหก เดเลียสลุกขึ้นหมายจะเดินออกไปนอกราชรถ หากแต่ผู้ที่เข้ามาขวางหน้าไว้ก่อนคือ บุรุษรูปงามในคราบนักพรตหนุ่มคาเพล

ถอยไป คาเพล สุรเสียงแข็งกร้าวอย่างมิอาจยับยั้งของวาณิชหนุ่มแห่งคาเซีย แต่ไม่อาจจะทำให้อีกฝ่ายตื่นตระหนกแต่อย่างใด

ฟังข้าก่อน ถ้าเจ้าออกไปตอนนี้ มีแต่จะตกจากหลังมังกรไปเสียเท่านั้น คาเพลอธิบาย

แต่ข้าไม่มีทางเลือก ข้าจะไม่ยอมให้ยาลาสเป็นอะไร เดเลียสยังคงยืนยันหนักแน่น ก่อนจะผลักอีกฝ่ายให้พ้นทาง

มีสติหน่อย เดเลียส นี่เป็นอาการขั้นที่สองของพิษไตรราตรี ฟ้าใกล้จะสางแล้ว พิษจึงสำแดงเดชมากขึ้น หากเจ้าออกไปตอนนี้ รังแต่จะทำให้การเดินทางล่าช้าไปอีก ครานี้ แม้แต่ข้าก็ไม่อาจช่วยชีวิตคนสนิทของเจ้าได้ คาเพลที่ถูกอีกฝ่ายผลักแต่ยังไม่ถึงกับเสียหลักล้มลงไปเอ่ยขึ้น เรียกสติของวาณิชหนุ่มแห่งคาเซียขึ้นมาได้ เนตรสีไพลินเข้มมีแววสงบลง เขากล่าวขออภัยกับนักพรตหนุ่มก่อนจะกลับไปนั่งดูอาการของยาลาสอีกครั้ง เดเลียสทราบดีว่าแม้เขาจะร่ายเวทย์รักษาให้กับยาลาสในขณะนี้ก็ไร้ผล เนื่องจากเคยกระทำมาแล้ว จึงได้แต่มองคนสนิทของตนด้วยสายตาอันเป็นกังวล

อาการดังกล่าวอยู่ในสายตาของบุรุษหนุ่มแห่งพรีเทียโดยตลอด ทั้งสองฝ่ายนั้นต่างนิ่งเงียบไร้ซึ่งการสนทนาใดๆ เพียงครู่หนึ่งแสงตะวันแห่งวันใหม่ก็สาดส่องจากฟากฟ้าทางทิศตะวันออก ลอดผ่านเข้ามายังราชรถ สะท้อนกับแววเนตรสีรุ่งอรุณของคาเพล แสงสีส้มอ่อนปนแดงฉายลงบนใบหน้างามได้รูป เกศาสีเขียวมรกตกับชุดนักพรตสีพฤกษานั้นยิ่งขับให้น่ายลเข้าไปอีก วาณิชหนุ่มแห่งคาเซียเองก็เผลอไผลไปกับภาพของบุรุษตรงหน้า หากบุรุษผู้นี้เป็นอิสตรีจะงามเพียงไร แม้ร่างเป็นบุรุษยังงดงามเยี่ยงนี้ เดเลียสหวนคิดไปถึงยามเมื่อราตรีก่อนที่ร่างบางเข้ามาอยู่ในอ้อมหัตถ์ของตนเพียงช่วงเสี้ยวเวลา บัดนี้ความรู้สึกของสัมผัสนั้นเริ่มย้อนกลับเข้ามาในมโนสำนึก ร่างบางนั้นแม้จะผ่านการเดินทางมาทั้งวัน กลิ่นคราบเหงื่อไคลต่างๆ นั้นหาได้สัมผัสเข้าสู่ฆานะประสาทของไม่ แต่กลับเป็นกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ให้ความรู้สึกของดอกไม้ยามเช้าที่กำลังแย้มผลิบานรับกับแสงอรุณ

ในระหว่างห้วงแห่งความนึกคิดนั้น สติสัมปชัญญะของเดเลียสก็กลับมาอีกครา เมื่อเสียงสะบัดปีกของรถมังกรหยุดลง เสียงปี่แตรประโคมชัยดังขึ้นกึกก้องพร้อมกับเสียงแซ่ซ้องดังอื้ออึงจำไม่ได้ศัพท์ จนกระทั่งมาเทสองครักษ์หนุ่มเปิดประตูราชรถออก เสียงหนึ่งที่ก้องเข้าสู่โสตประสาทของกลุ่มวาณิชหนุ่มแห่งคาเซียเป็นเสียงประกาศทุ้มก้องได้ความว่า

รัชทายาทที่สามแห่งพรีเทีย องค์ชาย คาเพลลา เดอ พรีเทีย เสด็จพระราชดำเนินกลับพระราชฐานแล้ว




อัพซะดึกขออภัยนะคะ... ว่าแต่การอัพวันนี้ อย่างน้อยก็รู้ตำแหน่งของคาเพลรูปงามของเราแล้ว........ที่ยังคงอึมครึมก็คืออีกฝ่ายหนึ่ง.....โปรดติดตามตอนต่อไปคะ

Comment

Comment:

Tweet


องค์ชาย คาเพลลา เดอ พรีเทีย เสด็จพระราชดำเนินกลับพระราชฐานแล้ว
#4 by songqiudong (113.0.251.31) At 2011-01-11 16:15,
รับ NC ได้สบายจ้า...เหอๆ....แบบตี้นี่ขอให้บอก...
#3 by Arthy At 2007-10-10 21:54,
ฮาโย๋ๆๆเน้
แวะมาเยี่ยมแต่งy
เหมือนกานแต่
NCเน้ไปเยี่ยมกาน
มั่งเน้อรับNCได้ไหมเนี่ย
#1 by hanja At 2007-09-19 11:33,

Free chat widget @ ShoutMix